و آله ، فقد كان يواظب عليه فيها ، تضرب له قبة بالمسجد من شعر ، و يطوي فراشه ، و فاته عام بدر بسببها فقضاها في القابل ، فكان صلى اللَّه عليه و آله يقول : إن اعتكافها يعدل حجتين و عمرتين . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : عمل اعتكاف از اعمال مستحبّه است خصوصا اگر در دهه آخر ماه مبارك رمضان بجاى آورده شود . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل استحباب ويژه‌اى كه در اين دهه است تأسّى و تبعيّت از صاحب شرع صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىباشد چه آنكه طبق نقلى كه در دست است حضرتش بر اين عمل در اين ايّام مواظبت كامل داشته‌اند و به كرّات براى نفس شريفش به جهت اداء اين عمل عبادى چادرى كه از موى بافته شده بود در مسجد سراپا مىكردند و جنابش امر مىفرمود كه بستر خوابشان را در اين دهه برچينند ، از قضا در سال وقعه بدر به واسطه حادثه غزا اينعمل پرفضيلت از آن جناب فوت شد لاجرم در سال آينده آن را قضاء فرمود و بسيار از حضرتش شنيده ميشد كه مىفرمودند : اعتكاف در دهه آخر رمضان معادل با ثواب دو حج و دو عمره است . قوله : فقد كان يواظب عليه فيها : ضمير در [ كان ] به نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم راجع بوده و در [ عليه ] به اعتكاف برمىگردد و در [ فيها ] به [ العشر الاواخر ] عود مىكند . قوله : تضرب له : يعنى للنّبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . قوله : و يطوى فراشه : يعنى بستر حضرتش صلّى اللّه عليه و آله و سلّم جمع و پيچيده مىشد .